وقتی یکی از اعضای خانواده برای بخشی از روز به کمک نیاز پیدا می‌کند، اولین پرسش معمولاً این است که «چه کسی را استخدام کنیم؟» اما پیش از انتخاب فرد، بهتر است کارهایی را که باید انجام شوند روی کاغذ بیاورید. عنوان شغلی به‌تنهایی نمی‌گوید مراقب باید چه مهارتی داشته باشد یا چند ساعت در خانه حضور پیدا کند.

نیازها را دسته‌بندی کنید

برای شروع، سه ستون ساده بنویسید: کارهای روزمره، کارهایی که فقط در ساعت مشخص لازم‌اند، و کارهایی که به مهارت بالینی نیاز دارند. کمک به غذا خوردن، همراهی در راه رفتن یا نگهداری کودک در دسته نخست قرار می‌گیرند. پیگیری دارو طبق برنامه موجود ممکن است به زمان‌بندی دقیق نیاز داشته باشد. تزریق یا پانسمان تخصصی را باید جداگانه بررسی کرد و به فرد واجد صلاحیت سپرد.

بعد از شرح کار، ساعت‌های دشوار روز را مشخص کنید. ممکن است خانواده صبح‌ها برای آماده‌کردن صبحانه و جابه‌جایی به کمک نیاز داشته باشد، اما باقی روز را خودش مدیریت کند. در چنین وضعی حضور ساعتی شاید مناسب‌تر از یک شیفت طولانی باشد. در مقابل، اگر فرد در شب بارها به کمک نیاز دارد، برنامه شب باید به‌طور مستقل بررسی شود.

توافق‌های پیش از شروع

پیش از آغاز همکاری، درباره شیوه گزارش‌دادن، تماس اضطراری، روزهای تعطیل، رفت‌وآمد و شرایط جایگزینی نیرو توافق کنید. نام فردی که از طرف خانواده تصمیم‌گیرنده است نیز روشن باشد تا دستورهای متناقض به مراقب داده نشود.

برای خانواده‌هایی که در مرحله مقایسه گزینه‌ها هستند، توضیح خدمات پرستاری در منزل در سایت آرامش گستر نقطه شروعی برای آشنایی با مسیر انتخاب خدمت و صفحه‌های تخصصی مراقبت از سالمند، بیمار و کودک است. این اطلاعات جای گفت‌وگوی مستقیم درباره وضعیت فرد را نمی‌گیرد، اما کمک می‌کند پرسش‌های دقیق‌تری آماده کنید.

نویسنده: تیم آرامش گستر